حضرت زهرا (س) الگویی زندگی ساز، نشاط آفرین و وحدت بخش؛ یادداشتی از دکتر صانع پور




تصاویر عجیب از مجسمه‌ای از حشرات مرده

عادات روزانه‌ عجیب و شگفت‌انگیز نهنگ‌ها

زیباترین تزئین کیک سالانه در پایتخت انگلیس+ تصاویر

تصاویر / آبشاری زیبا در ژاپن

تصاویر / همايش زنان سرپرست خانوار؛ برج ميلاد  

چرا استرس بدن را فرسوده می کند؟

عکس/ تصویر هوایی از شهر زیبای آمستردام

تصاویر / هجوم خرچنگ ها به خلیج خوک ها‎

این عادات بد پیرتان می کند

عکس/ نمای زیبا و متفاوت زمین از روی کُره ماه

عکس/ تنها پرچمدار سدان های مجلل در ایران

معجزه باور نکردنی پوست موز

مرگ قاری معروف اندونزی پس از قرائت آيه‌ای درباره مرگ+فیلم

عکس/ ۲ پلیس دوچرخه سوار گردشگری در مجموعه زندیه-شیراز

یک معلم کُرد ایرانی در روز ملی لباس قومی در آمریکا+ عکس

راهی که اشتباه رفتیم‎/ دلایل سیاسی شدن شوراهای شهر در گفت وگو با افسر افشارنادری: مشکلات شهری در تبلیغات کاندیداها اولویت بندی شود

آیا میل ما به بعضی از غذاها ژنتیکی است؟

عکس / قارچ 12 کیلویی در روستای تازناب

تصاویر / آموزش بانوان داوطلب آتش نشان‎

تصاویر پانورامای زیبا از نقاط مختلف جهان

رنج شیرین نشا برنج + تصاویر

چه چیزی باعث سردرد و خون دماغ می شود؟

تصاویر/ طوفان در تهران

بارش باران و تگرگ در همدان

تصاویر/ بدل ایرانی لیونل مسی

درمان تنگی نفس و سرفه با شوید

عکس‌های هوایی زنده + تصاویر

خواص شفابخش عرق «بومادران»

فواید شگفت انگیز مصرف گوجه فرنگی

عكس يادگارى نگار جواهریان در کنار دختر شهید مدافع حرم

عکس/ گريم امير جعفرى در سريال "شهرزاد٢ "

«بزرگترین درس پیامبر(ص) اخلاق بود»/ آیا مسلمانان اخلاقی زیستن را فراموش کرده اند؟!

شباهت عجیب یک دانشجوی ایرانی با مسی/ عکس

8 بعد اخلاقی و رفتاری پیامبر(ص) در گفت وگو با حجت الاسلام شعبانی

نوشابه حافظه انسان را به یغما می برد‎

عکس روز نشنال جئوگرافیک / دلقک ماهی

این دوقلوهای به‌هم‌چسبیده‌ای نمی‌خواهند از هم جدا شوند +تصاویر

تصاویر / رسم عجیب زنان تایلندی

تخم کدام پرنده ارزش غذایی بیشتری دارد ؟

زیبایی‌های رودسر در بهار + تصاویر

رضاخان چند همسر و فرزند داشت؟

راهکار های باهوش تر شدن

زنان باردار روزی چند ساعت می‌توانند از تلفن همراه استفاده کنند؟

این افراد موقع غذا خوردن کالری بیشتری می سوزانند

آشنایی با بیماری زردزخم و راه درمان آن

پروتئین محافظ بدن در مقابل سرطان و اچ آی وی کشف شد

لکسوس مخملی در ایران/ عکس

پر استرس ترین و کم استرس ترین مشاغل دنیا

استفاده از گربه برای جاسوسی/ عکس

یک خبر خوب از درمان جدید سرطان

«منشور مدینه» نخستین قانون اساسی مکتوب تاریخ بشری + تصاویر قدیمی

سطح تحصیلات با دردهای مزمن در ارتباط است

تصاویر / پرندگان جان‌باخته در برخورد با ساختمان‌های شیشه‌ای

تصاویر/ پرنفوذ ترین افراد جهان

ماراتن امنیتی لندن + تصاویر

تصاویر / سومین روز سی و پنجمین جشنواره جهانی فیلم فجر

عکس/ خودروی دوران جوانی علی پروین

عکس/ چادرنشین مغول در حال دوشیدن شیر گاو

آشنایی با بیماری‌ مخفی کار

به جز دندان اینجا را هم مسواک بزنید

معجزه کاهو با سکنجبین

عکس/ 2 دختر خارجی در جلسه مجلس

افسردگی در کودکان

ام‌اس، چند سال قبل از حمله‌اش علامت می‌دهد؟

جشنواره ملی مجسمه های نمکی - نهبندان/ تصاویر

نصب گیت در چهارراه های چین/ عکس

تصویر دیده نشده از مهران مدیری در سال های جوانی

عکس: زندگی روستایی زن مغول از نگاه نشنال جئوگرافیک

علی پروین در سال‌های جوانی/ عکس

نابینا شدن کمک داور توسط یک تماشاگر/ عکس

عکس روز نشنال جئوگرافیک/ چشم انداز کارائیب

فیلم/سخنرانی مهران مدیری در مراسم ترحیم عارف لرستانی

مدیریت شهری یا سکوی پرتاب مدیریت کشوری/ گفت وگو با ولی الله شجاع پوریان: متاسفانه نهاد شورا دستخوش زد و بندهای سیاسی شده

عکس/ این خودرو در باران چترش باز می شود

بیش فعالی کودکان؛ ارمغان تلفن های همراه برای مادران‎

تصاویر / کوه یخی غول پیکر در ساحل کانادا‎

این عادات را از همین حالا کنار بگذارید

تصاویر / تنها ساحل سرخ رنگ ایران

جمجمه موجودات فضایی یا تخته سنگ؟ +تصاویر

تصویر امام خمینی(ره) روی پیراهن توریست روسی

چند صبحانه مقوی برای کودکان

تاتو سبب بروز کدام بیماری می شود؟

نشانه های کمبود آهن در بدن

آشنایی با بیماری پرخوری عصبی

تهدید و مجروح‌کردن یک محیط‌بان خوزستانی+ تصویر

پوستر تبلیغاتی آیت الله خامنه‌ای در انتخابات ریاست جمهوری/ عکس

عکس/ پاکسازی طبیعت توسط دانش آموزان سردرودی

اختلاف طبقاتی در یک نگاه/ عکس

اقدام باارزش یک مرد چینی برای روستایش/ عکس

طلاق آری، ازدواج خیر!/ دگردیسی خانواده ایرانی و راهکارهایی برای آینده

آیا راز جوانی در خون بند ناف است؟!

شاهکار خودروسازی ژاپن +تصاویر

عکس/ پسران سفیرانگلیس با پیراهن پرسپولیس

رکورد جدید غواصی در آب های یخ زده + تصاویر

جهانی در دل این انگشتر ها + تصاویر

تصاویر / تبریز میزبان لاله ها‎

عکس/ عبور شترها از بزرگراهی در صحرای امارات

تصاویر/ اولین روز جشنواره جهانی فیلم فجر

مسابقات محلی اشکست بازی در شرق کرمان+ تصاویر

علت شیوع بیماری‌های نقص ایمنی چیست؟

یک‌شنبه 29 اسفند 1395 | 14:34

حضرت زهرا (س) الگویی زندگی ساز، نشاط آفرین و وحدت بخش؛ یادداشتی از دکتر صانع پور

دکتر مریم صانع پور مدیر گروه پژوهشی مطالعات زنان پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی در یادداشتی که در اختیار شفقنا زندگی قرار داده به نقش وحدت بخش حضرت زهرا(س) و لزوم حضور زنان در حوزه خصوصی و عمومی و همچنین ایفای نقش مادرانگی اشاره کرده و آورده است:

حضور مادرانگی زنان نباید فقط به عنوان یک شأن زیست شناسانه لحاظ شود و فقط سطح خانواده تقلیل یابد بلکه مادرانگی زنان باید از حوزه خصوصی به حوزه عمومی گسترش یابد و جامعه بتواند از حضور مادرانه زنان بهره مند باشد؛ همانطور که ملاک های بسیاری در آموزه های دینی ما وجود دارد که مدیریت مادرانه حضرت زهرا(س) را بر تاریخ بشری نشان می دهد یا حضور مادرانه حضرت زینب در  سیاست سازی تاریخ بشری نشان می دهد که اگر زنان وارد عرصه سیاست گذاری ها در سطح کلان شوند، می توانند یک سیاست مادرانه و صلح طلبانه را رقم بزنند؛ به نظر من با وجود الگویی چون زهرا(س)، تقلیل دادن زنان به جنسیت غریزی و محروم کردنشان از مدیریت های کلان سیاسی و حقوقی با اصل شیعی عدل در تعارض است.  

او همچنین معتقد است: چهره ای که ما از حضرت زهرا(س) عرضه می کنیم چهره ای است که می توان آن را اسطوره غم و غصه نامید که چنین اسطوره ای شاید در یک گفتمان شادی ستیزانه تقدیس شود اما بعید است برای یک جامعه در حال رشد و توسعه نقش الگویی ایفا کند. حضرت زهرا در خطبه فدکیه نیز، از نقش وحدت بخش خودشان به عنوان مقتدا و اسوه سخن می گویند و می فرمایند « امامتنا امانا للفرقه » یعنی ما مانع تفرقه و عامل وحدت میان مسلمانان هستیم، یعنی الگویی که ما از حضرت زهرا ارایه می دهیم علاوه بر زندگی ساز  و نشاط آفرینی, باید الگویی وحدت بخش نیز باشد زیرا اسلام دین زندگی مسالمت آمیز است، اما ما درست عکس آن را عمل می کنیم و حضرت زهرا را مستمسک تفرقه میان مسلمانان کردیم در حالی که  حضرت علی همواره از چنین روش های تفرقه افکنانه ای اعراض می کردند.

 

متن یادداشت دکتر صانع پور بدین شرح است:

 

با توجه به اینکه زنان نیمی از جمعیت جامعه ایران را تشکیل می دهند، باید (خصوصا در ایران شیعی که عدل اصل اعتقادیش هست) زنان از حقوق انسانیٍ مساوی با مردان برخوردار باشند و هیچ تمایز و تبعیضی میان زن و مرد وجود نداشته باشد؛ با توجه به نقش اساسی عدل در آموزه های شیعه، نباید در جامعه ما به بهانه های جنسیتی تبعیضی بین زن و مرد یعنی دو صنف از انسان ها، تمایز قائل شد، همانگونه که ما با تبعیض نژادی براساس آموزه های اسلامی مخالف هستیم، چون می گوییم که سیاه پوست و سفید پوست هر دو انسان هستند و به خاطر انسانیت خود باید از حقوق مساوی برخوردار باشند، این امر در مورد زن و مرد هم صدق می کند چون هر دو انسانند و می دانیم در تعالیم اسلامی شأن انسان بسیار بالاست به خاطر اینکه خداوند از روح خود در همه انسان ها دمیده و ما حق نداریم این روح الهی را که در وجود تک تک انسان ها هست نادیده بگیریم و به خاطر جنسیت، نژاد و قومیت خاص، برخی را بر تر از برخی دیگر بدانیم، در همه امور این نگرش به شأن انسانی باید اصل موضوعه ما باشد و هیچ تبعبضی در تقسیم اختیارات، وظایف و حقوق شهروندی میان زن و مرد قایل نشویم زیرا همانطور که یک مرد می تواند نیک بیاندیشد و نیک عمل کند و از جایگاه خود در جامعه بهره مند باشد، یک زن هم باید چنین باشد. می دانیم بعد از انقلاب خیل زنان در دانشگاه ها حضور یافتند و تا مدارج عالی علمی پیش رفتند و توانایی های علمی و مهارت های اجتماعی فراوانی را کسب کردند، اما متاسفانه این جمعیت چشمگیر زنان به عنوان شهروندان توانمند و کارامد جامعه (که می توانند در نقش های تعیین کننده و تصمیم ساز اجتماعی فعال باشند و موجب پیشرفت و توسعه جامعه شوند) به حاشیه رانده می شوند و توانمندی های مدیریتی و راهبردیشان لحاظ نمی شود. به عنوان مثال ما می بینیم که زنان حقوقدان زیادی داریم که از بالاترین سطح تحصیلات برخوردار هستند و توانایی های خود را به منصه ظهور رسانده اند ولی متاسفانه یکسری قوانین دست و پا گیر مانع بهره مندی جامعه از توانایی های حقوقی زنان می شود و جامعه ای که برای رشد علمی زنان هزینه کرده به علت تبعیض جنسیتی (که مخالف اصل عدل شیعی است) از توانایی زنان بهره نمی برد و همین امر مانع رشد و توسعه جامعه می شود. در عین حال جامعه را می توان به حانه ای تشبیه کرد که اگر فقط پدر بتواند نقش تعیین کننده در آن داشته باشد و نقش تعیین کننده زن در کنار مرد نادیده گرفته شود؛ چنین خانه یا جامعه ای دچار هرج و مرج و ویرانی خواهد شد، من شدیدا معتقدم که حضور مادرانگی زنان نباید فقط به عنوان یک شأن زیست شناسانه لحاظ شود و فقط سطح خانواده تقلیل یابد بلکه مادرانگی زنان باید از حوزه خصوصی به حوزه عمومی گسترش یابد و جامعه بتواند از حضور مادرانه زنان بهره مند باشد؛ همانطور که ملاک های بسیاری در آموزه های دینی ما وجود دارد که مدیریت مادرانه حضرت زهرا(س) را بر تاریخ بشری نشان می دهد یا حضور مادرانه حضرت زینب در  سیاست سازی تاریخ بشری نشان می دهد که اگر زنان وارد عرصه سیاست گذاری ها در سطح کلان شوند، می توانند یک سیاست مادرانه و صلح طلبانه را رقم بزنند چون خصوصیت زنان یک خصوصیت مادرانه است که ممکن است در سطح زیست شناسانه به فعلیت نرسد یعنی ازدواج نکند یا فرزندی به دنیا نیاورد یعنی ممکن است مادرانگی او در حوزه خصوصی و از حیث بیولوژیک به فعلیت نرسد ولی خداوند در وجود همه زنان روحیات مادرانه، مشفقانه، امنیت بخش و صلح گسترانه ای را به ودیعه گذاشته که می تواند در حوزه عمومی یا به عبارتی ذر سطح اجتماعی به فعلیت برسد لذا ما نباید خصوصیت زنان را به جنسیت زیست شناسانه ایشان تقلیل دهیم؛ بلکه باید مادرانگی اجتماعی زنان را در نظر بگیریم که می تواند در حوزه عمومی، و مدیریت های سیاسی، فرهنگی و اقتصادی تعیین کننده باشد؛ اگر مادرانگی وارد استراتژی های اجتماعی ما شود سیاستی صلح طلبانه و امنیت گسترانه خواهیم داشت از نوع سیاستی که قرآن در مورد حضرت بلقیس ارایه می کند و ضرورت مشارکت زنان در تصمیم گیریها و عملکردهای کلان سیاسی را تبیین و اثبات می نماید یعنی الگویی حاکمیتی _ سیاسی عرضه می کند که حاکمیت مهرورزانه  و صلح جویانه است؛ الگویی که جهان کنونی به شدت نیازمند آن است و حضور مادرانه زنان در سیاستگذاریهای ملی و بین المللی را در شرایط بحرانی جامعه جهانی طلب می کند. زیرا زنان و مردان اصولا باید مکمل یکدیگر باشند و این رابطه تکمیل کنندگی را نباید به رابطه ای زیست شناسانه تقلیل داد بلکه این رابطه تکمیل کنندگی زن و مرد باید در سطحی اجتماعی ملاحظه شود.  وقتی زنان با ویژگی مادرانه شان وارد سیاست گذاریهای اجتماعی شوند از بغض و غروری که در صحنه سیاست دیده می شود، ممانعت می گردد و من معتقدم به اندازه کافی این نوع نمونه ها را در اسلام داریم. ماجرای نامه حضرت سلیمان به بالقیس و نحوه برخورد منطقی و مسالمت آمیز او را در مقابل برخورد قهرآمیز و متکبرانه خسروپرویز با نامه حضرت رسول (ص) قرار دهید تا نقش حضور سیاسی صلح جویانه زنان را در تصمیم گیریهای ملی و بین المللی مشاهده کنید. بنابراین با حذف کردن زنان از سیاستگزاریهای کلان، جهانی عاری از روحیه مشفقانه و مادرانه ساخته ایم. و اگر قرار است امروز از نقش الگویی فاطمه(س) صحبت شود باید در چنین گفتمانی که نیاز امروزی جامعه بشری است حضرت زهرا را الگو قرار دهیم تا نقش الگویی ایشان برای نه فقط زنان بلکه برای همه انسانها حفظ شود نه اینکه ایشان را بر خلاف واقعیت تاریخی زنی جامعه گریز تصویر، و نقش الگوییش را سلب کنیم.

آیا ما می توانیم حضور مادرانه حضرت خدیجه را در مدیریت اقتصادی جامعه اسلامی نادیده بگیریم؟ اگر مدیریت اقتصادی حضرت خدیجه نبود، آیا اسلام بدون امکانات مالی شکل می گرفت تا یک آیین جهانی را به منصه ظهور برساند؟! ما متاسفانه این مسایل را مغفول قرار داده ایم و به بهانه ولادت حضرت زهرا باید به این موارد تاکید کرد نه اینکه دائما بر نقش بیولوژیک زنانه و محدود به خانه ایشان تاکید کنیم. بیایید این اسوه بزرگ انسانیت را تا این حد  تقلیل ندهیم، مادرانگی ایشان، مادرانگی اجتماعی، فرهنگی و انسان سازدر کل تاریخ بوده است و یک مادرانگی زیست شناسانه توانایی این را ندارد که انسانیت را شکل دهد، به نظرم با تعابیر تقلیل دهنده و کاهش دهنده این چنینی بسیار به حضرت زهرا جفا می کنیم؛ مادرانگی حضرت زهرا یک الگوی فراتاریخی، فراجغرافیایی و فراجنسیتی برای همه جوامع بشری است و اگر به بسیاری از وجوه مختلف حیات حضرت زهرا با این دید، بپردازیم به خیلی از مسایل می رسیم.

به نظر من با وجود الگویی چون زهرا(س)، تقلیل دادن زنان به جنسیت غریزی و محروم کردنشان از مدیریت های کلان سیاسی و حقوقی با اصل شیعی عدل در تعارض است. چرا باید به بهانه جنسیت زنان به حاشیه رانده شوند و مردان در قوانین فقهی و حقوقی در غیاب آنان برایشان تصمیم بگیرند؟ چرا در مجلس جمهوری ایران حضور زنان تا این حد کم باشد و مردان برایشان تصمیم بگیرند مگر ایشان کودکند با دیوانه اند که دیگران برایشان قانونگذاری کنند؟ در حالی که در بعضی از کشورهایی که حتی خیلی هم پیشرفته تلقی نمی شوند، زنان یک سوم حضور را در مجالس قانونگذاری دارند؛ چنین تبعیض های ضد انسانی برای ایران به عنوان یک جامعه شیعی که اصل اعتقادیش عدل است اصلا مناسب نیست و تصویر وارونه ای را از شیعه ارایه می کند؛ تصویری که طبق آن حضور زن باید محدود به خانه و خانواده باشد و آن هم از حیث زیست شناسانه. در حالی که الگوهای شیعی چنین چیزی را نشان نمی دهند، در حال حاضر مطالبه جامعه زنان ایرانی حضور 50 در صدی در صحنه های تصمیم گیری و سیاست ورزی است و این خواسته متاثر از آموزه ها و اسوه های اسلامی – شیعی ما می باشد. این در حالی است که زنان در جوامع کنونی اعم از توسعه یافته و در حال توسعه، در سیاست گذاری ها حضور قابل قبولی دارند؛ به عنوان مثال چندی پیش هیاتی از وزیران سوئد به ایران آمده بود که همه اعضای این هیأت از زنان این کشور تشکیل شده بود در حالی که در میان هیأت ایرانی حتی یک زن هم حضور نداشت؛ این مساله در واقع یک معرفی اشتباه از آموزه های شیعی به دنیا منعکس می کند یعنی ما به اسلام و امامانمان جفا کرده ایم.

جوان امروزی این الگوی وارونه ای را که ما از اسلام به او عرضه می کنیم نمی پذیرد چون می بیند با واقعیات اجتماعی هیچ تناسبی ندارد چرا که اکنون در جامعه این امکان نیست که فقط مرد کار کند و زن به رغم توانایی هایی که دارد در خانه بماند اصلا زندگی نمی چرخد. این دیدگاه وارونه از اسلام و تقلیل دهنده زنان به جنسیت غریزی را اضافه کنید به تصویر القا شده از طریق رسانه های مخرب، که آنها نیز زنان را به یک جنسیت صرف غریزی تقلیل می دهند، به همین دلیل در حال حاضر زنان و دختران جامعه ما بسیار آسیب پذیر شده اند زیرا هر دو فرهنگ، یکی به اسم دین و دیگری به اسم فرهنگ سکولار غربی، هر چند در دو جبهه مخالف اما هر دو زن به جنسیت غریزی تقلیل داده اند. به همین دلیل بسیاری از زنان خود را موجوداتی جنسی می انگارند و همه همتشان را مصروف زیبایی ظاهرشان کرده اند و لذا شاهد بالاترین آمار عمل های زیبایی در کشورمان هستیم.

در باره نقش الگویی زندگی حضرت زهرا همچنین باید گفت اولا)چهره ای که ما از ایشان عرضه می کنیم چهره ای است که می توان آن را اسطوره غم و غصه نامید که چنین اسطوره ای شاید در یک گفتمان شادی ستیزانه تقدیس شود اما بعید است برای یک جامعه در حال رشد و توسعه نقش الگویی ایفا کند؛ جامعه ای که نیازمند الگوهای نشاط و سرزندگی است. چنین جامعه ای باید زهرا (س) را الگوی نشاط و زندگی بداند و من معتقدم واقعیت امر همین است زیرا اسم “زهرا” یعنی نور و نورانیت، در این باره حدیثی از حضرت علی(ع) نقل شده که می فرمودند: زهرا(س) در هر شبانه روز، پنج بار بر من تجلی می کند، یعنی حضرت زهرا را مترادف نور معرفی کرده اند و می دانیم خاصیت نور شادی، سرور، ابتهاج و سرزندگی است درحالی که تصویر ارایه شده از طرف ما سراسر غم، اندوه، و افسردگی است. چرا ما چنین جفایی را به الگوهای زندگیمان کرده ایم؟!

نکته دوم اینکه) حضرت زهرا در خطبه فدکیه، از نقش وحدت بخش خودشان به عنوان مقتدا و اسوه سخن می گویند و می فرمایند « امامتنا امانا للفرقه » یعنی ما مانع تفرقه و عامل وحدت میان مسلمانان هستیم، یعنی الگویی که ما از حضرت زهرا ارایه می دهیم علاوه بر زندگی ساز  و نشاط آفرینی, باید الگویی وحدت بخش نیز باشد زیرا اسلام دین زندگی مسالمت آمیز است، اما ما درست عکس آن را عمل می کنیم و حضرت زهرا را مستمسک تفرقه میان مسلمانان کردیم در حالی که  حضرت علی همواره از چنین روش های تفرقه افکنانه ای اعراض می کردند.

بنابراین یکی مساله وحدت آفرینی مسلمانان است که ما از این بُعد به حضرت زهرا نمی پردازیم و دیگر اسم زهرا که نور آفرینی است، حضرت زهرا باید عامل شادی و نشاط و انبساط ما باشند نه اینکه در طول سال مسایلی را از تاریخ استخراج می کنیم که غم و گریه داشته باشیم در حالی که این امر با روح تشیع منافات دارد. پیامبر معروف بودند به عطر و لبخند و اخلاق، چرا باید ما به بهانه دوستی حضرت زهرا یک چهره عبوس و دائماً گریان به دنیا نشان می دهیم؟ برای دفاع از شیعه، این راه درستی نیست و با چنین رویکردی ما بیش از دیگران ائمه اطهار را مظلوم قرار می دهیم.

لازم است به این نکته هم اشاره کنم که هر چند به نقش الگویی حضرت زهرا جفا شده اما ایشان بر زنان مسلمانان جهان تا به امروز تاثیرگذاری و نقش اساسی داشته اند؛ ایشان به عنوان مادر ائمه زمینه های اعتماد به نفس را در زنان ایجاد کرده اند چون این را نمی شود، کتمان کرد که حضرت زهرا(س)، ام ابیها هستند. همه مسلمانان حضرت زهرا را به عنوان بنت النبی گرامی می دارند و اگر نا توجه به نقش وحدت آفرینی ایشان در میان مسلمانان داشته باشیم و عوامل تفرقه را پر رنگ نکنیم می توانیم نقشی را که حضرت زهرا می توانند در زندگی زنان و مردان جهان فعلی داشته باشد بهتر تبیین کنیم، باید امروزه در عصر ارتباطات بر مشترکات تفکر شیعی با سایر مسلمانان و حتی مشترکاتی که با سایر اهل کتاب دارد و حتی مشترکاتی که با همه عدالت طلبانه و حق جویانه جهان دارد، تاکید کنیم؛اگر می خواهیم به شخصیت حضرت زهرا بپردازیم نباید آن را به عنوان یک جنبه تمایز خود از دنیای اسلام قرار دهیم، ما باید امروز که دوره ارتباطات بسیار نزدیک و فراگیر در کل جهان است، تمام تاکید مان بر وجوه مشترک میان تفکر شیعی و شخصیت حضرت زهرا باشد.

نباید سعی در پررنگ کردن وجوه اختلاف و نزاع را از دل تاریخ یا غیر تاریخ استخراج کنیم زیرا در این صورت خودمان را از خیل مسلمانان جدا کرده ایم در حالی که اسلام دین مسالمت جمع گرایانه است. پس باید یک بازنگری اساسی نسبت به فرهنگ شیعیمان که از آموزه های وحدت بخش و حیات آفرین امامانمان فاصله گرفته، داشته باشیم و در چنیم گفتمانی بنت النبی را به همه عالم اسلام معرفی کنیم تا برای همه قابل پذیرش باشد؛ حتی تاکید بر روی آن انسانیت برجسته ای که حضرت زهرا داشتند، می تواند الگوی هر انسانی باشد.

در این بازنگری باید میراث اسلامیمان را اول) به خوبی بخوانیم و بفهمیم، دوم) آن ها را شرح  و تحلیل کنیم، سوم)  در یک بازخوانی، سوالات روز را به آن ها عرضه  و از آنها پرسش کنیم. چهارم) به یک باز اندیشی و تفکر بپردازیم تا بتوانیم اندیشه جدیدی که برای همه جهان قابل عرضه باشد را از میراث اسلامی – شیعی مان بیرون بکشیم و چهره ای را ارایه کنیم که به حکم انسانیت، اشتراکات انسانی، عدالت خواهی، اعتدال جویی و صداقت جویی بتواند میان ما و سایر ادیان و فرهنگ هامفاهمه برقرار کند.

آیا زمان این نشده که بگوییم شأن انسانی زن باید رشد کند تا باعث بالا رفتن میزان توسعه اجتماعی شود؟! وقتی احساس اعتماد به نفس و شأن انسانی در زن بالا رود، و بداند که ارزش های انسانی او را شایسته مقام جانشینی خدا بر روی زمین می کند،با چنین باوری که من می توانم مفید باشم و مشکلی از مشکلات جامعه را حل کنم و با توانایی هایی علمی و مهارتی، مدیریت های در سطح کلان را بر عهده بگیرم و دغدغه های انسانی برای سایر انسان ها و جوامع داشته باشم مسلما آن شأن جنسیت زیست شناسانه زن در همان جایگاهی که باید باشد قرار می گیرد بنابراین  باید مقداری انتقاد از خود کنیم، همه مشکلات را فرا فکنی به بیرون از خودمان و جامعه جهانی نکنیم. ببینیم خودمان چه کرده ایم و چه کوتاهی هایی داشته لیم، عملکرد خودمان چقدر تقلیل گرایانه بوده، چه برخوردی با اسلام جهان شمول عقلانی و اخلاقی داشتیم و چگونه این دین جهانی و ضد تبعیض را معرفی کرده ایم.

همچنین توجه داشته باشیم که در موضع مدیریتی و حضور اجتماعی زنان  عدالت جنسیتی به این معناست که زنان چون دائما عقب نگه داشته شده اند باید فرصت های مضاعفی برایشان در نظر گرفته شود تا بتوانند از حاشیه به متن وارد شوند و به آن شأن اجتماعی که مردان در طول تاریخ برای خود کسب کرده اند، برسند در این صورت اولین کسانی که سود می برند خود مردان هستند یعنی مادرانگی زنان به کمک مردانی آمده که در غیاب زنان همه بار مسوولیت و توسعه جامعه را به دوش گرفته اند که این امر خلاف یک قاعده عقلانی و منطقی است  در .حالی که می توان با یک تقسیم وظایف معقول و عادلانه، زنان و مردان با هم و بدون تقابل در حالت برد_ برد و تعاملی جامعه را به سمت  پیشرفت و تکامل سوق دهند.

 

 

 

 

موضوعات:   گفت و گو ،
از دیگر سایت‌های خبری (RSS Reader)

کشف 480 کیلوگرم تریاک در یزد

- مبارزه با مواد مخدر