زمان انتشار : ۵ مرداد ,۱۳۹۷ | ساعت : ۱۲:۵۷ | کد خبر : 190889 |

زندگی سخت مسلمانان در بوداپست/ روایت زندگی یک مهاجر افغان در مجارستان

شفقنا زندگی- حدود نیمی از مردم مجارستان مسیحی و بیشتر آنها پیرو سنت کاتولیک هستند. در چنین جامعه ای برخورد مردم بومی با مهاجران که اغلب از پیشینه های فرهنگی و به ویژه مذهبی گوناگون پا به این کشور اروپایی گذاشته اند محل بحث و اختلاف نظر بوده و هست. سایت رادیو عمومی ملی در یکی از مجموعه های خود با نام «یک شماره بَردار» که در آن به مشکلات مردم در پیرامون جهان و تلاش افراد برای حل آنها می پردازد به سراغ وضعیت مهاجران مسلمان در کشور مجارستان رفته است:

به گزارش سرویس ترجمه شفقنا، تنها ۱۰ درصد مردم مجارستان از اینکه یک فرد مهاجر، دوستشان باشد احساس «راحتی کامل» می کنند. این رقم شامل تمام کسانی می شوند که حتی از برقراری ارتباط صمیمانه با هر نوع بیگانه از جمله مسلمانان نیز دل خوشی ندارند. یکی از این افراد مسلمان، ابرار حسین میرزای است که در این گزارش، گاهی به زبان خودش و گاهی به قلم روزنامه نگار، شرح حالش را می خوانید:

ابرار حسین میرزای، پسر ۱۸ ساله افغانستانی که در مجارستان پناهنده شده است و امیدوار است بتواند بالاخره شهروندی این کشور را به دست آورد. او می داند که مجاری ها پناهجوها را دوست ندارد و می گوید: من فرد عادی درست مثل آنها هستم.

هر روز عصر، ابرار حسین میرزایی همان زمانی که درحال بیرون آمدن از کلاس زبان فشرده مجارستانی در شهر کوچک فت در شمال بوداپست، پایتخت این کشور است صدای زنگ کلیسا را می شنود.

این پناهجوی افغان می گوید این صدا تقریباً مانند همان موسیقی قوالی در میان اهل تسنن که او با شنیدن به آن در پاکستان بزرگ شد آرامش بخش است. خانواده او پس از فرار کردن از دست طالبان در افغانستان در این شهر کویته پاکستان ساکن شدند.

میرزای می گوید «من این زبان را یاد میگرم تا به دانشگاه بروم و پس از آن زندگی عادی خودم را داشته باشم. زندگی کردن در مکانی امن، داشتن یک شغل، داشتن خانواده در کنار هم. اینها چیزهایی هستند که زندگی معمولی را برای من معنادار می کنند.»

میرزای که یک بچه مدرسه ای با نیشخندی شیطنت آمیز در گوشه لبش است از دست نیروهای نظامی سنی مسلمان در کویته فرار کرد، کسانی که افرادی مانند او را که از اعضای اقلیت قومی شیعه هزاره افغان بودند هدف می گرفتند. او کیلومترها سفر کرد تا برای داشتن شانس ادامه تحصیل و بدون هراس به اروپا برسد.

او حالا در یکی از کشورهای اروپایی که بیشترین مخالفت را با پناهجویی دارند صاحب پناهگاه شده است.

میرزای در میان ۱۲۱۶ نفری بود که سال گذشته (۲۰۱۷) در مجارستان صاحب حق پناهندگی شد- لازم به ذکر است که بنا بر گزارش دیده بان حقوق بشر، کمیته مجاری هلسینکی، این رقم درحدود یک سوم کل متقاضیان است. دوستان حسین که خواستار پناهندگی در آلمان و اتریش بوده اند به او گفتند که او با این کار یعنی درخواست پناهندگی در کشوری که به تصور آنها دارای زبانی دشوار و غیرقابل نفوذ و مردمانی خشن است دیوانگی محض به خرج داده است.

به گفته میرزای «من هرگز فکر نمی کردم که بتوانم اینجا در مجارستان دوام بیاورم. من هیچ راه دیگری برای پیدا کردن مکانی صلح آمیز برای اینکه زندگی ام را ادامه دهم نداشتم.»

در پیمایشی که به تازگی توسط اتحادیه اروپا در مورد مهاجرت منتشر شده است نشان می دهد تنها ۱۰ درصد از مهاجران می گویند احساس کاملاً راحتی در مورد داشتن دوست مهاجر دارند و ۵۵ درصد گفتند که ناراحت هستند.

با این حال ده ها هزار مجاری در دهه گذشته به اروپای غربی مهاجرت کرده اند و ۶۲ سال پیش، بیش از ۱۸۰ هزار نفر پس از آنکه نیروی نظامی شوروی با کمونیسم درافتاد از این کشور فرار کردند. مجارستان به رغم گذشته اش به دیگر کشورهای عضو بلوک غرب و به عنوان سفت و سخت ترین مخالف پذیرش پناهجو از سوریه جنگ زده، عراق، افغانستان و جاهای دیگر ملحق شد.

سیاست خارجی مجارستان در قبال مسلمانان

نخست وزیر مجارستان، ویکتور اربان در اوایل آوریل سال جاری با دادن وعده دفاع از «اروپای مسیحی» در برابر «مهاجمان مسلمان» برای سومین دوره پیروز انتخابات شد.

کشیش کاتولیک، ساندور سبوک می گوید با پناهجوها احساس همذات پنداری می کند اما معتقد است مسلمان ها نمی تواند در جوامع اروپایی که از نظر تاریخی مسیحی هستند ادغام شوند.

کشیش کلیسای جامع شهر، ساندور سبوک، توضیح می دهد که در سال ۱۴۵۶ پاپ کالیکستوس سوم دستور داد که زنگ های کلیسا هر روز عصر به احترام قهرمان نظامی مجارستان، جانوس هونیادی، به صدا در بیایند؛ کسی که به اعتبار متوقف کردن تهاجم امپراتوری عثمانی به مجارستان شهره است.

این کشیش، هونیادی را هم ردیف اربان امروزی قرار می دهد، کسی که می گوید در سال ۲۰۱۵ از تهاجم مسلمان به اروپا پیشگیری کرد. در آن سال مجارستان مرزهای خود را به روی صدها هزار پناهجویی که قصد رفتن به آلمان داشتند بست.

به گفته سبوک «این مردان جوان و سالمی که به عنوان مهاجر به اینجا می آیند به چشم من سربازانی هستند که به اینجا می آیند تا اروپا را فتح کنند. کاری که اسلام نتوانست با شمشیر در سال ۱۴۵۶ انجام دهند آنها می خواهند حالا با مهاجرت به جایی برسانند.»

کمی در طول همان خیابانی که کلیسا در آن واقع است قدم برداریم، ایلونا کاپین هاسنه را می بینیم، دختری که دکه روزنامه، شکلات و سیگار را اداره می کند. او می گوید از اینکه دنیا مجارستانی ها را به عنوان افرادی نژادپرست و بیگانه ستیز می شناسد که ترس و نفرتی غیر منطقی نسبت به خارجی ها دارند ناراحت است.

او به یک مرکز محلی کودکان اشاره می کند؛ جایی که چندین پناهجوی نوجوان در آن زندگی می کنند. میرزای همان نوجوان افغان نیز تا سن ۱۸ سالگی آنجا بود. گاهی اوقات این بچه ها به کیوسک او می آیند تا نوشیدنی یا شکلات بخرند. او وقتی این بچه ها سعی می کنند با او مجاری تمرین کند خوشش می آید.

اما می گوید وقتی افراد زیادی به مغازه اش در سال ۲۰۱۵ آمدند زنگ خطری بود چرا که یک شب گروهی به هنگام بستن کیوسک به سمت هجوم آوردند. او در این مورد می گوید: بیایید صادق باشیم. آنها متفاوت هستند. دین ما متفاوت است. همه چیز فرق می کند.

درنده ای در میان ما

یک جامعه شناس مجاری به نام آندره سیک توضیح می دهد که این هراس ها وجودی هستند و ریشه در تاریخ کشور مجارستان دارند که همواره مورد تهاجم دشمنان بوده است. به گفته او «این ترس، ترس از این است که جهانمان فرو بپاشد، هرآنچه داریم را از دست بدهیم، شیوه تفکرمان شیوه ساخت واقعیتمان.» او از سال ۱۹۹۲ به عنوان بخشی از مؤسسه تحقیقات اجتماعی تارکی، در مورد اینکه کدام ملیت ها در کشور مجارستان پذیرفته شده است از افراد این کشور نظرسنجی کرد. در میان گزینهها، چینی، رومانیایی، اعراب کشورهای مختلف، آفریقایی های کشورهای مختلف قرار داشت. تعداد رو به رشدی از پاسخگویان گفتند تمامی این ملیت ها را رد می کنند.

او می خواست ببیند آیا این عدم مقوبلیت به تعصب و پیشداوری های موجود محدود می شد یا خیر. بنابراین در سال ۲۰۰۶ با الهام از مطالعه ای که در سال ۱۹۴۶ توسط یک روانشناس آمریکایی انجام شده بود یک گروه قومی فرضی را به سؤال های نظرسنجی اضافه کرد و متوجه شد که بیشتر مجاری ها حتی این گروه تخلیلی را نیز قبول نکردند.

دو مدرس به نام های مارسل کنسی (سمت چپ) و پیتر نیومان در مرکز سنتروپا در بوداپست. به گفته آنها ما خودمان را به عنوان یهودی مجاری می شناسیم.

تغییر روایت حاکم

امروزه حدود ۱۰۰ هزار مجاری یهودی در مجارستان وجود دارد. این رقم در سال ۱۹۴۱، هشتصد هزار نفر بود.

مارسل کنسی که یک مدرس و سرپرست سازمانی غیرانتفاعی به نام Centropa Hungary است که بر تاریخ یهودیت متمرکز است می گوید او مسأله اصلی را می بیند: مجارستان یک شرکت عمدتاً مسیحی و سفیدپوست است که تنها ۵ درصد جمعیت آن متولد خارج هستند. به گفته او «فرصت چندانی برای ملاقات کردن فردی با پیشینه متفاوت در این کشور وجود ندارد.» این مدرس که تجربه دست اول در این زمینه دارد می گوید «من خودم را یک یهودی مجاری می دانم. برای برخی، این امر یک کلمه مرکب است. چه یهودی باشید چه مجاری .

این فرد بر برنامه هایی نظارت دارد که کودکان متفاوت و برخاسته از پیشینه های مذهبی و قومی مختلف را برای ساختن آهنگ، ویدئو و نقاشی دیواری گرد هم جمع می کند و می گوید: و نکته مهم این است که وقتی این پروژه را تمام می کنند به کاری که انجام داده اند و اینکه این کار را همراه با کسی دیگر انجام داده اند مفتخر خواهند بود. این اتفاق نوع خاصی از علاقه و کشش را به سمت دیگران ایجاد می کند.

اما به گفته او این گام های بسیار کوچک در برابر تلاش هایی که دولت برای سرنگونی گروه های حامی مهاجرت در کشور انجام می دهد ناچیز به حساب می آید.

بوداپست در سال جاری دو اعتراض بزرگ علیه اربان را از سر گذرانده است. ده ها هزار نفر برای مقابله با بیگانه ستیزی او و مطالبه انتخابات جدید به خیابان ها آمده بودند. اما میرزای به عنوان یک پناهجوی افغان و مسلمان سعی می کند تا بر نکات مثبت و نقاط قوت تمرکز کند: دولت نماینده همه نیست. او این حرف را درحالی می گوید که در حال نوشیدن چای در دانشگاه مرکزی اروپا است که توسط میلیارد مجاری، جورج سوروس تأسیس شده است و یکی از مؤسساتی است که هدف سیاست های غیر لیبرال دولت اربان قرار دارد.

او با اینکه نظرسنجی هایی را که نشان دهنده نگرش های منفی مجاری ها نسبت به مردم خارجی هستند نادیده نمی گیرد اما می گوید پیمایش اخیر نشان داده است کسانی که واقعاً در شهرهای برخوردار از ساکنین مهاجر زندگی می کنند بیشتر تمایل دارند بگویند که از دوستی با این افراد احساس راحتی می کنند. این برای میرزای امیددهنده است.

او می گوید من می خواهم شهروند این کشور باشم. اگر مجارستانی ها با من زندگی کنند ذهنیتشان توسط خودشان تغییر خواهد کرد.

منبع: رادیوی عمومی ملی (NPR) /مترجم: تمنا منصوری

 

 

www.fa.shafaqna.com/ انتهای پیام