زمان انتشار : ۲۴ مهر ,۱۳۹۷ | ساعت : ۱۳:۱۲ | کد خبر : 193740 |

بحث داغ کمبود دارو عادی شد!/ سخنگوی سازمان غذا و دارو: در تامین دارو در کشور مشکل نداریم

شفقنا زندگی- شیما حیدری: «کمبود دارو در همه جوامع امری عادی و معمول است»، کیانوش جهانپور همین دیروز در گفت و گو با خبرگزاری ایسنا این جمله گفته است، اما پدری که دختر جوانش با سرطان دست و پنجه نرم می کند یا دختری که مادرش از درد «ام اس» به خود می پیچد این امر را عادی و معمول نمی دانند.

به گزارش خبرنگار شفقنا، بحث داغ نایاب شدن برخی از داروها به خصوص داروهای خارجی و داروهای مخصوص بیماری های خاص چند ماهی است که سوژه جراید شده است، اما از فریاد مردم و رسانه ها بعد از گذشت چند ماه چه نتیجه ای حاصل شد؟

مرداد ماه بود که زمزمه نایاب شدن« وارفارین» که یک داروی حیاتی ست به گوش رسید. همان روزها رییس سازمان تدارکات پزشکی جمعیت هلال احمر در گفت و گو با خبرگزاری ایرنا این خبر را تکذیب کرد و خبر از موجودی این دارو در داروخانه های هلال احمر داد. خبری که اگر چه موجبات شادی بسیاری را فراهم کرد، اما بیمارانی که برای تهیه وارفارین تلاش داشتند باز هم خبر از نایاب و کم یاب بودن این دارو می دادند.

تامین دارو در شبکه های اجتماعی

کمبود دارو به اینجا ختم نشد و شکوه بیماران بسیاری از جمله بیماران خاص از کمبود داروهای حیاتی آغاز شد تا جایی که پای بیماران برای تامین دارو به شبکه های اجتماعی هم باز شد. مهدی هشت سال است با سرطان خون و استخوان می جنگد. او می گوید: «همه نفس کشیدنم را از معجزات خدا می دانند. در این چند سال چند بار مرده ام و زنده شده ام و باز هم برای زنده بودن و زندگی با خرچنگ درونم می جنگم. اگر چه این روزها وضع دارو اصلا خوب نیست، اما ما در این شرایط باید به هم کمک کنیم. به همین دلیل هر کس دارویی نیاز داشته باشد می گوید و من در پیجم که بیشتر بیماران سرطانی عضو آن هستند اعلام می کنم. کسانی که داروی اضافه دارند یا می دانند آن دارو در کدام داروخانه موجود است اعلام می کنند.»

مهدی هم مثل دیگر بیماران درگیر با سرطان معتقد است اثرگذاری داروهای خارجی چند برابر و البته قیمت شان هم چندین برابر است و با توجه به اینکه به داروهای خارجی برای هر بیماری، بیمه تعلق نمی گیرد بسیاری از افرادی که توان مالی ندارند ناچارند از داروهای ایرانی و با اثرگذاری محدود استفاده کنند.

هراس نایاب شدن و افزایش قیمت داروها

اینجا داروخانه نام آشنای ۱۳ آبان است. داروخانه ای که تا به یک بیماری خاص دچار نشوید گذرتان به آن نمی افتد. زن و مردهایی که به این داروخانه می آیند از رنج درد عزیزان شان یا خودشان روزها و شب ها را با هراس سپری می کنند، اما این هراس با نایاب شدن و افزایش قیمت داروها دو چندان کرده است. مثل این مرد میان سالی که با عجله وارد داروخانه شد. داروی APO-GRANISETRON می خواهد. اما این دارو موجود نیست. دکتر داروخانه می گوید می توانند از مشابه داخلی آن استفاده کنند، اما بی وقفه تاکید می کند مشابه داخلی تاثیرگذاری داروی خارجی را ندارد. مرد میانسال می پرسد: «پس چکار کنم؟» پزشک داروخانه فقط سرش را تکان می دهد! کم نیستند نسخه هایی که با دستان سرشار از امید به این داروخانه می آیند و در دست دارندگان نسخه ناامید داروخانه را ترک می کنند. البته سامانه ۱۹۰ هم که به تازگی راه اندازی شده و به همان سامانه ۱۴۹۰ سابق وصل می شود هم آخرین امید جویندگان داروهای نایاب و کم یاب است. سامانه ای که ممکن است داروخانه ای را که این دارو را دارد معرفی کند.

افزایش ۹٫۸ درصدی دارو

مدتی پیش وزیر بهداشت از افزایش ۹ درصدی دارو خبر داد و همین چند روز پیش سخنگوی سازمان غذا و دارو این درصد را به ۹٫۸ درصدی تغییر داد. اگرچه به گفته مسئولین با افزایش ۹ درصدی قیمت دارو، افزایش کمی را شاهد هستیم، اما همین اندک افزایش هم برای بیماران خاص که ماهانه میزان زیادی از یک دارو را مصرف می کنند عدد قابل ملاحظه ای ست. غلامرضا اصغری، رییس سازمان غذا و دارو، در گفت و گو با خبرنگار شفقنا زندگی افزایش قیمت دارو را متاثر از عوامل بسیاری می داند و می گوید: «یکی ازعوامل افزایش قیمت دارو مربوط به بسته بندی است و ما در نیمه دوم سال با افزایش قیمت مواد پتروشیمی خواه ناخواه افزایش قیمت دارو را خواهیم داشت. هر سال افزایش قیمت را در تمام کالاها داریم و دارو هم از اقلام دیگر مستثنی نیست.»

فقط داروی ایرانی!

مردم به خصوص مبتلایان به بیماری های خاص به دنبال داروهای خارجی می گردند. پزشکان معالج شان هم اصرار بر استفاده از این داروها دارند چرا که اثرگذاری آن ها را بیشتر می دانند. نایاب، کمیاب بودن و افزایش قیمت داروهای بیماری های خاص به خصوص بیماران مبتلا به سرطان، جویندگان این داروها را هر روز بیش از پیش سرگردان می کند. مثل لیندا که ۴ سال است با سرطان تخمدان دست و پنجه نرم می کند. او می گوید: « Avestin داروی سرطان روده و دستگاه گوارش است، اما برای من بهترین جواب را می دهد. نمونه خارجی این دارو بالای ۴ میلیون تومان است و چون داروی معمول نوع سرطان من نیست هزینه آن را بیمه تقبل نمی کند. در طول این چهار سال فقط یک بار توانستم از نمونه خارجی استفاده کنم. البته پزشکم هم دیگر نمونه خارجی را برایم نمی نویسد. می گوید وزارت بهداشت لیستی از داروهای ایرانی را به آن ها داده و اگر دارویی خارج از آن لیست بنویسد جریمه می شود. لیندا تنها بیماری نیست که با این مشکل مواجه است. رنج این بیماران وقتی افزون می شود که می دانند وقت زیادی ندارند و استفاده از داروی هایی که اثرگذاری کمی دارد خداحافظی آن ها با دنیا را پیش می اندازد.

کیانوش جهانپور، سخنگوی سازمان غذا و دارو، در گفت و گو با خبرنگار شفقنا زندگی در خصوص این موضوع می گوید: «براساس سیاست های کلی ابلاغی مقام معظم رهبری، قوانین و مقررات موجود در کشور و سایر قوانین بالادستی دارویی کشور نظام دارویی ژنریک است و نظام دارویی ژنریک متضمن این است که در مرحله تولید یا در تدوین فهرست دارویی یا در مرحله تلفیظ باید از نام ژنریک داروها استفاده کنیم و نسخه کردن نام برند خارجی از داروها خالی از اشکال نخواهد بود.

در قانون ششم توسعه هم این موضوع تاکید شده است که وزارت بهداشت و سازمان های بیمه گر مکلف هستند از تولید داخل و داروهای ایرانی و ژنریک حمایت کنند. حمایت از داروهای برند خارجی به هیچ وجه در راستای قوانین و اسناد بالادستی کشور نیست. بنا براین قاعدتا با توجه به اینکه بخش اعظمی از داروها و اقلام فهرستی در کشور ذیل عنوان ژنریک تولید می شود، قاعدتا هر گونه تجویز و اقدام در این راستا هم باید بر اساس داروهای ژنریک صورت بگیرد.»

او ادامه می دهد: «ما در تامین دارو در کشور مشکل نداریم و در هیچ کشور دنیا وقتی فقط یک برند یا ژنریک از دارویی در بازار موجود باشد موضوع کمبود در مورد آن دارو به هیچ عنوان مطرح نیست. اگر جز این باشد برای داروهای بسیاری ده ها و صدها برند تولید کننده داروهای مختلف در دنیا هست و طبیعتا امکان تامین بخش عمده ای از این برندها به طور هم زمان در یک بازار دارویی وجود ندارد. قاعدتا اگر فقط یک نمونه از یک دارو در بازار موجود باشد آن دارو در فهرست اقلام کمبودی قرار نمی گیرد.»

جهانپور در خصوص تامین داروهای خارجی در کشور می گوید: «در خصوص داروهای خارجی، در بازار ما آنچه قابل حمایت است داروهایی است که تولید مشابه داخلی نداشته باشد. قاعدتا کشور برای تامین نیاز خودش با استفاده از ارز حمایتی نسبت به تامین آن ها مبادرت خواهد کرد و در سایر موارد هم حداکثر ده درصد بازار از هر داروی خاص در صورتی که مشابه داخلی هم داشته باشد قابل واگذاری به برندهای خارجی است. در غیر این صورت یعنی در صورتی که مشابه ژنریک یا مشابه تولید داخل آن دارو را نداشته باشیم قاعدتا واردات برند صورت می گیرد و از این لحاظ مشکلی نداریم.

در خصوص بیماران خاص هم همان قوانین پا برجاست. با این استثنا که در مورد بیماران خاص صرفا اگر با تشخیص پزشک معتمد برند خاصی، از داروی خاصی، برای بیمار خاصی تجویز شود با تسهیلاتی که برای داروی مشابه ایرانی آن فراهم است، داروی خارجی هم در اختیار آن ها قرار می گیرد. ولی این مشمول تمام بیماران نمی شود. اصل بر استفاده بر داروی ایرانی و تجویز داروی ایرانی است، مگر در موارد خاص و برای بیماران خاص که با تشخیص پزشک معتمد انجام می شود.»

رنج دو چندان!

بحث داغ کمبود دارو برای مسئولان عادی شده است و بیماران همچنان برای یافتن داروهایی که بهترین اثرگذاری را داشته باشد در پیچ و خم داروخانه ها و تماس با سامانه ۱۹۰ به طور راه های قانونی تهیه دارو و شبکه های مجازی و ناصرخسرو به عنوان راه های غیر قانونی در تلاش اند. شاید کمی تلاش و تأمل مسئولین امروز بیماران جویای دارو را چنین به زحمت نمی انداخت.

 

www.fa.shafaqna.com/ انتهای پیام

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | اینستاگرام | تلگرام