زمان انتشار : ۱۸ آبان ,۱۳۹۷ | ساعت : ۱۲:۰۸ | کد خبر : 194250 |

ویولون‌ساز فلسطینی: موسیقی، ابزار قدرتمندی برای صلح است/ هیچ‌گاه ساختن پل‌های ارتباطی بین فرهنگ‌ها را متوقف نخواهم کرد

شفقنا زندگی- گفته می‌شود که سخت‌ترین کاری که می‌توانید با ویولون انجام دهید، نواختن آهنگ‌های «پاگانینی» است.

به گزارش سرویس ترجمه شفقنا از گاردین، اما برای «شهادا شللدا»، سازنده ماهر ویولون، تعمیر ساز در کمپ‌های پناهندگان و استفاده از موسیقی برای اینکه مردم را در این منطقه خشن گردهم بیاورد، این کار، جذاب است. شهادا ۲۸ ساله، تنها سازنده ماهر ویولون در فلسطین است. سایر سازندگان ساز در فلسطین، مهارتشان به سازهای عربی محدود می‌شود.

سیزده سال پیش، او یک دانش‌آموز دبیرستانی بود که در رام‌الله بزرگ شده بود؛ روزی او صدای نواخته شدن ویولون را از یک مدرسه موسیقی تازه تاسیس شده شنید. در آن لحظه بود که زندگی او تغییر کرد.

از آن روز به بعد، شهادا ساعت‌ها رد مدرسه موسیقی «الکمندجاتی» سپری کرد؛ حتی گاهی از مدرسه فرار می‌کرد تا به مدرسه موسیقی برود و صدای سازها را گوش بدهد. او در آنجا آموخت که چگونه سازها را تمیز و تعمیر کند و از یک تکه چوب، یک ویولون بسازد.

شهادا می‌گوید: «من در وسط منطقه جنگی بزرگ شدم. هیچ‌گاه فکر نمی‌کردم که زنده بمانم. ساختن ویولون برای من راهی است برای زنده ماندن و شانسی است برای دیدن جهان و انجام کاری برای مردمم: آوردن صلح با موسیقی.»

او در مدرسه موسیقی الکمندجاتی، با «پائولو سورگنتون»، ویولون‌ساز ایتالیایی که شهادا را در سال ۲۰۰۸دعوت کرد تا در فلورنس، به تحصیل در رشته ساختن ساز بپردازد، آشنا شد. شهادا می‌گوید: «وقتی من وارد ایتالیا شدم، برایم خیلی عجیب و شوکه‌کننده بود که در خیابان‌ها مثل فلسطین، ایست‌های بازرسی و سربازان تفنگدار وجود ندارد. من و دوستانم همیشه گمان می‌کردیم که همه دنیا شبیه کشور ماست.»

او در فلورنس اولین ویولون خود را ساخت. سپس او تحصیلات خود را در مدرسه ویولون‌سازی «نیوارک» در انگلیس ادامه داد و در سال ۲۰۱۲ به فلسطین بازگشت. او در مدرسه موسیقی الکمندجاتی، کارگاهی تاسیس کرد که بسیار نزدیک خانه‌اش است.

حالا محصولات شهادا به مشتریان در سراسر جهان فروخته می‌شوند. او که حالا به رام‌الله بازگشته می‌گوید: «این راهی است که به مردم جهان نشان دهم، کشور من کارهای دستی زیبایی تولید می‌کند.

ایجاد موسیقی در جایی که سروصدای جنگ بلند است، احساس خوبی به او می‌دهد. او سازهای موسیقی را در اردوگاه پناهندگان شهر رام‌الله و همچنین صبرا و شتیلا در لبنان تعمیر می‌کند. او می‌خواهد این کار را با کمک دوست ایتالیایی‌اش، «آلبرتو دولس» ادامه دهد. شهادا می‌گوید: «پناهندگان اینجا آب نوشیدنی و برق ندارند. آنها حق کار کردن ندارند. موسیقی ابزاری قدرتمند و زبانی جهانی برای بیان احساسات آنهاست.»

در فوریه سال بعد، او برنامه دارد تا به شهر غزه برود و سازهای مدارس اندک موسیقی را که پس از حملات اسرائیل در ۹ آگوست باقی‌مانده‌اند، تعمیر کند. اما هنوز به او اجازه رفتن به غزه را نداده‌اند.

غزه از رام‌الله حدود ۱۰۰ کیلومتر فاصله دارد که می‌تواند با ماشین در عرض یک ساعت خود را به آنجا برساند اما به او اجازه عبور از اسرائیل را نمی‌دهند. احتمالا او باید با هواپیما به مصر پرواز کند و سپس به غزه برود. با این حال اما او بسیار نگران است که نیروهای امنیتی اسرائیل مرزها را ببندند و اجازه بازگشت به کرانه باختری، که همسر و سه فرزندش آنجا هستند را به او ندهند.

شهادا می‌گوید: «موسیقی، ابزار قدرتمندی برای صلح است. با لطف این سازهای زیبای ویولون، من هیچ‌گاه ساختن پل‌های ارتباطی بین فرهنگ‌ها را متوقف نخواهم کرد.»

 

 

www.fa.shafaqna.com/ انتهای پیام

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | اینستاگرام | تلگرام