زمان انتشار : ۲۶ آبان ,۱۳۹۸ | ساعت : ۱۴:۵۹ | کد خبر : 219461 |
شفقنا زندگی- وقتی کودکی متولد می‌شود، والدین و حتی اطرافیان هر کدام راجع به شباهت بچه اظهارنظر می‌کنند: «ای چه بچه ناز و خوشگلیه، صورتش کپی مامانشه، چشاش به باباش رفته، بینی‌ش چقد خوشگله به داییش رفته و….»

در کنار این شباهت‌های ظاهری و اسکلت فیزیکی کودک با والدینش، باید به یک مساله دیگر هم توجه کرد و آن، اسکلت فکری و رفتاری اوست.
برعکس اسکلت ظاهری کودکان که والدین در خلق آنها نقش ارادی و خیلی فعالی ندارند، در خلق اسکلت فکری کودکان والدین نقش کامل و بسیار حائز اهمیتی دارند. از این رو اهمیت دارد که به اسکلت فکری و رفتاری کودکمان نیز توجه کنیم: «پرخاشگری‌اش به باباش رفته»، «چقدر ناسازگاره، کپی مادرشه»، «عین مادرش اضطرابیه، دائم نگرانه»، «بددهنی‌های کودک به مادرش رفته، مادرشم وقتی دهن وا می‌کنه صدتا بدوبیراه به بچه می‌گه»، «بچه‌مون مثل باباش وقتی عصبانی می‌شه داد میزنه، وسایلو پرت می‌کنه و می‌شکنه» و …..
بله، این اسکلت رفتاری و فکری کودک، پا به پای اسکلت جسمانی وی رشد می‌کند و همانقدر که در چهره وی، نیمرخ پدر یا مادر را می‌بینیم، نیمرخ رفتاری و فکری والدینش را نیز خواهیم دید.
والدین گرامی، اگر کودکتان اعتماد به‌نفس ندارد، پرخاشگر است، اضطراب دارد، می‌ترسد، وسواس دارد، بهانه می‌گیرد، مقداری به اسکلت فکری و رفتاری خودتان بیندیشید.
پس مادر گرامی، قبل از اینکه کودک را به‌خاطر ترسش از دستشویی و تاریکی سرزنش کنید، مقداری هم خودتان را شماتت کنید.
پدر گرامی، قبل از اینکه کودک پرخاشگرتان را به‌خاطر پرخاشگری‌اش کتک بزنید، اول یک دست درست و حسابی، خودت را کتک بزن!