زمان انتشار : ۳۱ تیر ,۱۳۹۹ | ساعت : ۱۰:۲۴ | کد خبر : 239221 |

امیرمحمود حریرچی: مطالبه‌گری، جدی‌تر از قبل خواهد شد/ وضعیت موجود تا اندازه‌ای از تحمل برخی مردم خارج شده است

شفقنا زندگی- یک کارشناس اجتماعی می گوید: امروز تنها گروهی که می توانیم از آنها با عنوان جانباز یاد کنیم همین کادر بهداشت و درمان دولتی هستند. جامعه ما پیش از این نیز غریب و ول شده و تنها بود و با رسیدن به کرونا تیر خلاص ما قبل آخر زده شد.

دکتر امیرمحمود حریرچی در گفت وگو با خبرنگار شفقنا زندگی در پاسخ به این سوال که شاهد وضعیت خاصی در کشور هستیم. شیوع کرونا و محدودیت هایی که در پی دارد در پیوند با موج بیکاری و گرانی اجناس شرایط سختی برای مردم کشور فراهم آورده است در چنین شرایطی باید آمادگی چه چیزهایی را داشته باشیم؟ گفت: بحران در حال گذر است، نباید نگران خود بیماری باشیم آنچه که مطرح است اثر بیماری است. مساله به حدی خواهد رسید که اپیدمی عمومیت پیدا می کند و فراگیر می شود و واکسیناسیون جمعی ایجاد می شود. من و شما امروز نمی دانیم که ابتلا داریم یا نه شاید مبتلا باشیم و خودمان خبر نداریم. نمایش بیرونی بیماری به سن و سال و قدرت بدن و تا حدودی بحث های ژنتیک مربوط است. آقایان بیشتر در معرض بروز علایم خطرناک هستند ولی نباید از این مسائل به عنوان یک دلهره یاد کرد.

وی افزود: آنچه در کشور گذشت دست برخی مسئولین را رو کرد و این طیف بی لیاقتی خود را نشان دادند و متوجه شدیم درک درستی از مردم ندارند. امروز تنها گروهی که می توانیم از آنها با عنوان جانباز یاد کنیم همین کادر بهداشت و درمان دولتی هستند. جامعه ما پیش از این نیز غریب و ول شده و تنها بود و با رسیدن به کرونا تیر خلاص ما قبل آخر زده شد.

مطالبه گری جدی تر از قبل خواهد شد

دکتر حریرچی تصریح کرد: امروز وضعیت اقتصادی وحشتناک است، تورم به بالاترین حد خود رسیده و میزان رضایت مندی مردم از زندگی در پایینترین حد است. قبلا نیز عدم رضایت وجود داشت ولی امروز چندین برابر شده است. قبلا ۵ دهک بود ولی بعد از ماجراهای بنزین اعلام کردند ۶۰ میلیون استحقاق این کمک را دارند. وقتی امروز ۶ دهک زیر خط فقر قرار دارد امید چندانی به اصلاح وضعیت نمی رود. در این بین اختلاس ها هم زخم هستند این طیفی که فاصله خود با مردم را بیشتر کرده و در کاخ ها زندگی می کنند اندک امید را نیز از مردم گرفته اند. ما امروز کشوری توسعه یافته نیستیم و حتی امیدی به توسعه نداریم. اینبار ناامیدی به جاهای باریکی می کشد و مطالبه گری جدی تر از قبل خواهد شد. عدد و رقم و شواهدی از ناکارآمدی وجود دارد که دیگر نمی توان در توجیه آنها دشمن تراشی کرد. به نظر می رسد وضعیت موجود تا اندازه ای از تحمل مردم خارج شده است مگر چقدر می توان گرسنگی را تحمل کرد؟ امروز گفته می شود ماسک بزنید و دست هایتان را مرتبا بشوید و ضد عفونی کنید ولی چند روز پیش اعلام شد ماهیانه یک میلیون و ششصد هزار تومان فقط پول این اقلام است. عده ای فرصت طلب در کشور هستند و به نوعی همه مردم را به زندگی با دلالی تشویق می کنند. در کشور کاسبی نیست و وضعیتی پیش آمده که هر کسی تلاش می کند که در این طوفان کلاه خود را نگه دارد تا باد نبرد. این وضعیت هشداری جدی است در یک کلام باید گفت از این پس شایسته ها و کسانی که کارنامه دارند باید مملکت را نگه دارند. این افراد باید نشان بدهند در مسئولیت های خود چه کرده اند و شایستگی خود را با کارنامه هایشان نشان دهند.