شفقنا زندگی- سرطان سینه اکنون به عنوان سرطان شایع در جهان و به عنوان اصلیترین علت مرگ و میر ناشی از سرطان در زنان، در بسیاری از کشورها از سرطان ریه پیشی گرفته است. در حالی که ژنتیک مطمئناً میتواند خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهد، اما در بیشتر زنان فاکتورهای سبک زندگی، مانند الکل یا اضافه وزن یا چاقی، بیشتر در ایجاد سرطان سینه تأثیر دارد. اکنون دو مطالعه جداگانه که هر دو در سال ۲۰۲۰ منتشر شده است، شیر گاو را به عنوان یکی دیگر از عوامل خطرناک سرطان سینه شناسایی کردهاند.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا از ایندیپندنت، اولین مطالعه که از سال ۱۹۹۷ بر روی ۳۳۷۸۰ زن سوئدی انجام شد، نشان داد که نوشیدن حدود ۳۰۰ میلی لیتر (معادل یک لیوان بزرگ) شیر گاو در روز خطر ابتلا به سرطان سینه را در مقایسه با زنانی که شیر نمینوشند، حدود یک سوم افزایش میدهد.
مطالعه دوم در ایالات متحده، ۵۲۷۹۵ نفر را طی یک دوره تقریباً هشت ساله بررسی کرد و نشان داد که زنانی که در روز حدود ۳۰۰ میلی لیتر شیر مینوشند در مقایسه با کسانی که شیر بسیار کمی مینوشند، ۵۰ درصد افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه بیشتری دارند.
هر دو مطالعه نشان داد که این خطر بیشتر مربوط به زنان پس از یائسگی است که نوعی سرطان سینه تحریک شده توسط استروژن، به نام سرطان سینه گیرنده استروژن مثبت ایجاد میکنند. خطر ابتلا به انواع دیگر سرطان سینه که به عوامل رشد دیگر متکی هستند (مانند سرطان سینه HER2 مثبت) افزایشی نداشته است.
این مطالعات تنها میتوانند نتیجه گیری کنند که بین مصرف شیر و سرطان سینه ارتباط وجود دارد اما نمیتوانند ثابت کنند که نوشیدن شیر باعث سرطان میشود. بنابراین چقدر شیر به عنوان عامل این نوع سرطان سینه مهم است؟
برای درک اینکه چرا شیر گاو ممکن است خطر ابتلا به سرطان سینه با گیرنده استروژن را افزایش دهد، مهم است که به مطالعات بیولوژیکی بپردازیم. شیر گاو به طور طبیعی حاوی محرکهایی برای رشد و تقسیم سلولی است. این محرکها سطح یک فاکتور رشد به نام IGF1 در بدن را بالا میبرند. مطالعات نشان میدهد که افزایش سطح IGF1 به شدت در افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه نقش دارد.
جالب اینجاست که محصولات لبنی تخمیر شده (ماست و پنیر) در هیچ یک از مطالعات قبلی خطر سرطان سینه را افزایش نمیدهد. این ممکن است به این دلیل باشد که ماست و پنیر باعث افزایش سطح IGF1 در بدن نمیشوند.
IGF1 به خودی خود خطر سرطان سینه را افزایش نمیدهد. بلکه توانایی آن در تحریک رشد سلول توسط استروژن بسیار زیاد میشود. این میتواند توضیح دهد که چرا در دو مطالعه، مصرف زیاد شیر خطر ابتلا به سرطان سینه با گیرندههای استروژن را افزایش میدهد، اما برای انواع دیگر این خطر را ندارد. ممکن است برای سرطانی شدن سلولهای سینه هم استروژن و هم IGF1 مورد نیاز باشد – و این فقط در سلولهایی که به استروژن و همچنین به IGF1 پاسخ میدهند اتفاق می افتد.
سایر عوامل خطر
علاوه بر شیر بسیاری از عوامل دیگر که خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش میدهند، با افزایش سطح IGF1 یا استروژن در بدن فعال میشوند. چاقی، سطح IGF1 و استروژن را در زنان بعد از یائسگی افزایش میدهد. یائسگی زودرس، یائسگی دیررس و نوشیدن الکل همه باعث افزایش مدت زمان و میزان تماس سلولهای سینه با استروژن میشود.
از آنجا که بسیاری از عوامل خطر بر میزان استروژن و IGF1 تأثیر میگذارند، بسیار ساده انگارانه است که سرطان سینه را فقط به یک ماده غذایی مانند شیر ربط داد. عوامل بسیاری باید مورد توجه قرار گیرند. بنابراین احتمالاً گردهم آمدن عوامل خطرزا و تأثیر آن بر افزایش سطح استروژن و IGF1 است که باعث شیوع بالای سرطان سینه میشود.
در نظر گرفتن فاکتورهای محافظتی نیز به همین اندازه مهم است. فعالیت بدنی با کاهش سطح IGF1 خطر سرطان سینه را کاهش میدهد و بقا را در بیماران سرطانی سینه بهبود میبخشد. رژیم غذایی همچنین مانع افزایش سطح استروژن و IGF1 میشود. برخی از غذاها حاوی موادی به نام فیتواستروژن هستند که مانع عملکرد استروژن میشوند. به عنوان مثال، روغن زیتون بکر یک منبع فوق العاده غنی است. این امر همچنین ممکن است تا حدی توضیح دهد که چرا زنانی که از رژیم غذایی مدیترانهای استفاده میکنند (که به طور سنتی شیر گاو را شامل نمیشود) در معرض خطر کمتری از سرطان سینه هستند. بنابراین گرچه شیر گاو ممکن است یک عامل خطر برای سرطان سینه باشد، اما در کنار بسیاری از عوامل خطر دیگر عمل میکند.
