شفقنا زندگی- یک مطالعه جدید نشان میدهد که بازماندگان COVID-۱۹ ممکن است چندین ماه پس از تشخیص دچار اختلال شناختی شوند که در زبان محاورهای به عنوان مه مغز شناخته میشود.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا از ام اس ان، این مطالعه مقطعی عملکرد شناختی ۷۴۰ نفر را ارزیابی کرد که بین آوریل ۲۰۲۰ تا مه ۲۰۲۱ از کووید-۱۹ بهبود یافته بودند. همه آنها به عنوان بیماران سرپایی، بستری یا بیماران در بخش اورژانس تحت درمان بیمارستانی برای COVID-۱۹ قرار گرفته بودند.
محققان از معیارهای عصب روانشناختی معتبر برای بررسی توجه، حافظه کاری، سرعت پردازش، عملکرد اجرایی، رمزگذاری حافظه، یادآوری حافظه و تشخیص استفاده کردند.
همه شرکت کنندگان ۱۸ سال یا بالاتر با میانگین سنی ۴۹ سال و بدون سابقه زوال عقل بودند. آنها یا آنتی بادی سرم مثبت داشتند یا قبلاً آزمایش SARS-CoV-۲ مثبت شده بود. این تیم نتایج را برای نژاد، قومیت، سیگار کشیدن، شاخص توده بدنی، بیماریهای همراه و افسردگی تنظیم کردند.
محققان برای هر یک از مقولههای ارزیابی شده به شرکت کنندگان امتیاز دادند. آنها اختلال شناختی را در هر دستهای ثبت کردند که در آن فرد بیش از ۱.۵ انحراف معیار کمتر از هنجار مورد انتظار برای سن، سطح تحصیلات و جنس خود را کسب کند.
در ارزیابی، ۲۴ درصد از شرکت کنندگان در یادگیری اطلاعات جدید، به نام رمزگذاری حافظه، مشکل داشتند. یادآوری حافظه، که به بازیابی اطلاعات از قبل آموخته شده اشاره دارد، در ۲۳٪ از شرکت کنندگان تحت تأثیر قرار گرفت و زمان صرف شده برای تکمیل یک کار ذهنی یا سرعت پردازش در ۱۸٪ کندتر بود.
محققان به اثرات قابل توجهی در افرادی که در بیمارستان بستری شده بودند نسبت به افرادی که به صورت سرپایی یا در بخش اورژانس تحت درمان قرار گرفتند، اشاره کردند. در مقایسه با بیماران سرپایی، افراد بستری در بیمارستان ۲.۸ برابر بیشتر در معرض مشکلات توجه و ۲.۳ برابر بیشتر در معرض مشکلات رمزگذاری حافظه بودند.
آنها همچنین ۱.۸ برابر بیشتر احتمال داشت که مشکلاتی در عملکرد اجرایی داشته باشند، که میتواند بر سایر زمینههای عملکرد شناختی مانند حافظه تأثیر بگذارد. این نتایج یافتههای یک مطالعه قبلی را تأیید میکند که نشان میدهد شدت بیماری ممکن است یک عامل باشد.
بیماران بستری شده در بیمارستان فراوانی بیشتری از اختلال داشتند، اما محققان آن را در بیماران سرپایی و افرادی که در بخش اورژانس تحت درمان قرار میگرفتند نیز مشاهده کردند.
این مطالعه تقریباً ۸ ماه پس از تشخیص کووید-۱۹، اختلال شناختی را در افراد نشان داد. اگرچه قبلاً در افراد مسن به دنبال عفونتهای ویروسی و مراقبتهای حیاتی، اختلال شناختی در افراد مسن رخ داده است، اما در نمونه نسبتاً جوان ما، بهویژه شگفتانگیز بود.
نویسندگان این مطالعه خواستار کار بیشتر برای شناسایی عوامل خطر و مکانیسمهای زیربنایی اختلال عملکرد شناختی و همچنین گزینههایی برای توانبخشی هستند.
علت ممکن است نامشخص باشد، اما این مطالعه به وضوح اختلال شناختی را در برخی از افرادی که از عفونت SARS-CoV-۲ بهبود مییابند نشان میدهد. این به مسائلی میافزاید که به عنوان بخشی از درمان طولانی مدت کووید-۱۹ که هنوز در سراسر جهان بسیار شایع است، نیاز به رسیدگی دارد.
