شفقنا زندگی – برخلاف تصور رایج، سرطان ملانوما (نوعی سرطان پوست) در میانسالی کشندهتر از پیری است. پژوهشگران کشف کردند سلولهای ایمنی تی گاما دلتا γδ که در جوانی و پیری فعال هستند، در میانسالی به خواب میروند و راه را برای متاستاز باز میکنند.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا، پژوهشگران مرکز سرطان فاکس چیس دریافتند سرطان ملانوما برخلاف این تصور رایج که با افزایش سن خطرناکتر میشود، در موشهای میانسال (معادل سنین ۴۰ تا ۶۰ سال در انسان) شدیدترین الگوی متاستاز (پخش شدن به ریه و کبد) را نشان میدهد، در حالی که در موشهای بسیار پیر این روند کاهش مییابد.
کلید این پدیده سلولهای ایمنی تخصصی به نام γδ T cells (نوعی سلول ایمنی) هستند که در جوانی و پیری سطح بالایی دارند و از پخش سرطان جلوگیری میکنند، اما در میانسالی کاهش یافته و سلولهای سرطانی با ترشح مولکولهای مهاری، سیستم ایمنی را تضعیف میکنند.
میشل فین، زیستشناس سرطان و نویسنده اصلی این مطالعه که در نشست سالانه انجمن تحقیقات سرطان آمریکا ارائه شده، میگوید: اکثریت قریب به اتفاق مطالعات روی موشهای بسیار جوان با سیستم ایمنی سالم و دست نخورده انجام میشود. تطبیق درمان برای یک فرد جوان و سالم که احتمالاً عوارض کمتری را تجربه میکند آسان است، اما درک چگونگی تأثیر درمانها بر بیماران مسن به ما گزینههای درمانی بیشتری میدهد.
کمتر از ۱۰ درصد آزمایشهای روی موشها از حیوانات پیر استفاده میکنند و این شکاف ممکن است توضیح دهد چرا بسیاری از درمانهای سرطانی که در مطالعات آزمایشگاهی عملکرد خوبی دارند، در نهایت در کارآزماییهای بالینی انسانی شکست میخورند.
محققان دریافتند موشهای جوان و بسیار پیر سطوح بالاتری از سلولهای γδ T داشتند و تومورهای آنها بیشتر در حالت خواب باقی میماندند یا کمتر پخش میشدند. در مقابل، موشهای میانسال سلولهای γδ T کمتری داشتند و ملانوما بسیار بیشتر به اندامهایی مانند ریه و کبد متاستاز میداد. جالبتر اینکه سلولهای ملانوما با ترشح مولکولهای خاص، این سلولهای ایمنی را در موشهای میانسال سرکوب یا خسته میکردند.
هنگامی که محققان سلولهای γδ T را از موشهای جوان و بسیار پیر حذف کردند، گسترش ملانوما به طور قابل توجهی افزایش یافت و برعکس، مسدود کردن سیگنالهای سرکوبکننده ایمنی در موشهای میانسال، محافظت را بازگرداند و گسترش سرطان را کاهش داد.
فین میگوید: اگرچه خطر سرطان با افزایش سن به طور پیوسته افزایش مییابد، پس از سنین ۸۰ تا ۸۵ سال به طور ناگهانی کاهش مییابد. ما میخواهیم مکانیسم این پدیده را توضیح دهیم که چرا بیماران بسیار پیر کمتر به سرطان مبتلا میشوند، اما بیماران میانسال بیشتر درگیر هستند. به همین منظور محققان یک مرکز تخصصی برای پرورش موشهای پیر در مرکز سرطان فاکس چیس تأسیس کردهاند تا پژوهشگران بتوانند بر روی موشهای پیر تحقیقات بیشتری انجام دهند.
این خبر را اینجا ببینید.
