آدم‌های اجتنابی همیشه برمی‌گردند؟

به گزارش شفقنا زندگی ، این جمله را زیاد شنیده‌ای. آن‌قدر زیاد که دیگر شبیه یک باور قطعی شده. مثل یک قانون نانوشته در روابط. «آدم‌های اجتنابی همیشه برمی‌گردند.»

اما وقتی خودت در آن موقعیت قرار می‌گیری، وقتی کسی که دوستش داشتی تو را ترک کرده، این جمله دیگر آرامش‌بخش نیست. بیشتر گیج‌کننده است. حتی آزاردهنده.

چون از خودت می‌پرسی:
اگر نمی‌توانست بماند، چرا باید برگردد؟

ویژگی‌ افرادی که هم ارتباط می‌خواهند، هم از آن می‌ترسند

برای پاسخ به این سؤال، باید کمی عمیق‌تر از رفتارهای سطحی نگاه کنیم. باید بفهمیم در ذهن یک فرد با سبک دلبستگی اجتنابی چه می‌گذرد.

افراد اجتنابی معمولاً رابطه را تا جایی می‌خواهند که احساس امنیت داشته باشند، اما نه تا جایی که احساس از دست دادن کنترل کنند. آن‌ها به محض اینکه صمیمیت عمیق‌تر می‌شود، دچار نوعی فشار درونی می‌شوند. این فشار واقعی است، حتی اگر از بیرون منطقی به نظر نرسد.

برای همین است که وقتی رابطه جدی می‌شود، عقب می‌کشند. نه لزوماً چون علاقه‌ای ندارند، بلکه چون نزدیکی بیش از حد برایشان ناآشنا و تهدیدکننده است.

اما داستان به همین‌جا ختم نمی‌شود.

وقتی تو هم عقب می‌کشی، وقتی دیگر تلاش نمی‌کنی، تماس نمی‌گیری و حضور دائمی نداری، چیزی در معادله تغییر می‌کند. فشاری که آن‌ها حس می‌کردند، از بین می‌رود.

حالا دیگر رابطه برایشان یک تهدید نیست. تبدیل می‌شود به یک «فاصله امن» که از دور می‌توانند به آن فکر کنند.

و این دقیقاً جایی است که ممکن است برگردند.

اما این بازگشت اغلب سوءتفاهم ایجاد می‌کند. چون از بیرون شبیه دلتنگی عمیق یا عشق ناگهانی به نظر می‌رسد. در حالی که در بسیاری از موارد، فقط نتیجه کاهش اضطراب درونی آن‌هاست.

آن‌ها حالا می‌توانند بدون ترس از درگیر شدن، دوباره به تو نزدیک شوند. اما به همان اندازه که نزدیک می‌شوند، اگر دوباره همان صمیمیت شکل بگیرد، احتمال دارد همان الگو تکرار شود.

نزدیکی
فشار
فاصله
و دوباره بازگشت
این چرخه، بدون آگاهی و تغییر، می‌تواند بارها اتفاق بیفتد.

یکی از مهم‌ترین نکاتی که باید درک کنی این است:
بازگشت، نشانه تغییر نیست.

خیلی‌ها اشتباه می‌کنند و فکر می‌کنند اگر کسی برگشت، یعنی فهمیده، رشد کرده یا آماده یک رابطه واقعی شده. اما در واقع، تا زمانی که فرد روی ترس‌هایش کار نکرده باشد، همان الگو ادامه پیدا می‌کند.

افراد اجتنابی اغلب در یک کشمکش درونی زندگی می‌کنند:
آن‌ها هم ارتباط می‌خواهند، هم از آن می‌ترسند.

این تضاد باعث می‌شود رفتارشان غیرقابل پیش‌بینی باشد. گاهی بسیار نزدیک، گاهی کاملاً دور.

برای همین، سؤال مهم این نیست که «آیا او برمی‌گردد؟»
سؤال واقعی این است: «اگر برگردد، آیا می‌تواند بماند؟»
و اینجاست که توجه باید از او به سمت خودت برگردد. اینکه تو چه می‌خواهی. چه چیزی برایت احساس امنیت ایجاد می‌کند. و آیا این رابطه، با همین الگو، می‌تواند برایت سالم باشد یا نه؟

منبع:

همشهری آنلاین

medium